Rob Stoop

Als accordeonist van
"De Ambassadeurs"

wil ik hier graag even
toelichten hoe ik
er toe gekomen ben,
deze muziek te spelen.
Er zijn drie aspecten
van
"De Ambassadeurs"
waar ik meer over kwijt wil.

Allereerst de accordeon.
Na jarenlang piano gespeeld te hebben (en hardnekkig keyboard geweigerd te hebben) kreeg ik zo'n
tien jaar geleden behoefte aan een verbreding van m'n geluid.
Bovendien kon ik moeilijk in de open lucht spelen, niet staan of lopen tijdens het spelen,
en was altijd afhankelijk van het instrument dat aanwezig was.
Toen Lex voor z'n eindexamen accordeon wilde hebben, was de keuze snel gemaakt.
De accordeon staat heel dicht bij m'n gevoel, als een verlengde van m'n stem; het is dan ook een blaasinstrument.

Ten tweede de uiteenlopende stijlen die we spelen.
Zo lang ik me kan herinneren, ben ik gevoelig voor muziek die authentiek klinkt.
Dat hoeft helemaal niet persé wereldmuziek te zijn,
maar wel muziek die geloofwaardig en echt / eerlijk klinkt.
Het is niet noodzakelijk om de tekst daarvoor te begrijpen; de muziek kan zelf ook een taal zijn.
Ik ben vanaf m'n zeventiende de bibliotheek en platenzaak leeg gaan
roven op zoek naar muziek of geluiden die ik niet kende.
Later zijn de Ambassadeurs jarenlang op het Sfinks-festival in Belgie
nieuwe muziek tegen gekomen, die tot inspiratie diende voor onze muziek.
M'n grote interesse in wereldmuziek blijkt ook uit twee andere ensembles
waarin ik speel:
"Monica Triga" ( eigentijdse portugese fado ) "Weshm" ( moderne Arabische kamermuziek )

Ten derde het grote aandeel eigen composities.
Ik begon met liedjes schrijven omstreeks m'n twaalfde jaar.
Waarom weet ik niet; daar dacht ik niet zo over na.
Soms speelde ik ze voor op pianoles, soms alleen voor mezelf.
Een paar jaar later ging ik meer liedjes schrijven met tekst; vooral over mensen uit
een vriendengroepje waarin ik "zat ".
Weer een paar jaar later werden het een soort Engelstalige Singer-songwriter-achtige liedjes,
gevolgd door instrumentale stukken
en gedichten die ik op muziek zette.
Kortom er zijn voortdurend liedjes / deuntjes / noten in m'n hoofd die geboren moeten worden.
Momenteel speel en schrijf ik Ambient piano suites.
Dat zijn verstilde pianostukken qua stijl ergens tussen klassiek, minimal en filmmuziek.