Ik draaide deze op mijn koffergrammofoon als ik in de
middag pauze van school thuis nog een paar minuten
over had. Later begon ik ook klassieke muziek te
leren kennen en te waarderen. Nog later, toen ik me aanmeldde
voor het conservatorium leerde ik ook jazz stijlen kennen.
De Jazz werd op het conservatorium gebruikt als de
methodiek van de lichte muziek richting. Ik speelde in
die tijd alleen nog rock georiënteerde muziek.
Eenmaal op het conservatorium wilde ik echt iets
nieuws leren. Na een tijdje oriënteren vond ik echt
wat ik zocht. Jazzmuziek vond ik een mooie vorm
om te spelen. De vele creatieve mogelijkheden
trokken mij erg aan.
Maar toch ontbrak het me aan affiniteit.
Elke keer kwam ik terug op de volksmuziek.
Volksmuziek uit alle hoeken van de wereld.
De muziek waarin de mensen hun genoegens en of ongenoegens
uiten van politieke tot emotionele aart aan toe.
De russische volks muziek in het byzonder heeft een sterke voorkeur.
Vandaar ook de "Contrabas Balalaika" waarmee ik de muziek van de
"De ambassadeurs" van een stevig fundament voorzie.